Δεν είναι όλα τα εμπόδια κατάλληλα για απομάκρυνση. Ορισμένα εξακολουθούν να εξυπηρετούν σημαντικές ανάγκες, όπως η ύδρευση, η άρδευση, ή η οδική πρόσβαση. Άλλα, όμως, μπορεί να είναι παρωχημένα, εγκαταλελειμμένα ή να μην επιτελούν πλέον ουσιαστική λειτουργία, ενώ συνεχίζουν να κερματίζουν τη φυσική συνδεσιμότητα του ποταμού.

Για τον λόγο αυτό, τα εμπόδια του Διαρίζου μετά τη χαρτογράφηση, θα αξιολογηθούν μέσω πολυκριτηριακής διαδικασίας που θα λαμβάνει υπόψη το αναμενόμενο οικολογικό και υδρομορφολογικό όφελος, την τεχνική και νομική εφικτότητα, το ιδιοκτησιακό καθεστώς, το ενδεικτικό κόστος, τους πιθανούς κινδύνους και την αποδοχή των αρμόδιων φορέων τις τοπικές κοινωνίες και των χρηστών του νερού.

Η επιλογή των καταλληλότερων υποψήφιων εμποδίων δεν θα βασιστεί μόνο σε επιστημονικά και τεχνικά κριτήρια. Καθ' όλη τη διάρκεια του έργου θα πραγματοποιηθούν συμμετοχικά εργαστήρια και συναντήσεις με τους εμπλεκόμενους φορείς, με στόχο την ανταλλαγή γνώσεων, την καταγραφή απόψεων και την από κοινού αξιολόγηση των πιθανών επιλογών αποκατάστασης.

Η συμμετοχική αυτή διαδικασία θα συμβάλει στην καλύτερη κατανόηση των οικολογικών, κοινωνικών και τεχνικών παραμέτρων κάθε περίπτωσης, θα ενισχύσει τη διαφάνεια στη λήψη αποφάσεων και θα διευκολύνει την ευρύτερη αποδοχή των μελλοντικών δράσεων αποκατάστασης.

Με βάση τα αποτελέσματα της επιστημονικής αξιολόγησης και της διαβούλευσης, θα καταρτιστεί κατάλογος υποψήφιων εμποδίων και θα επιλεγούν ένα έως δύο, ως οι καταλληλότερες πρώτες περιπτώσεις για περαιτέρω διερεύνηση. Το παρόν έργο δεν περιλαμβάνει την ίδια την απομάκρυνση, αλλά δημιουργεί την τεχνική, διοικητική και κοινωνική βάση για να καταστεί δυνατή στο μέλλον.

Η απομάκρυνση ενός εμποδίου δεν αποτελεί αυτοσκοπό. Στόχος είναι η αποκατάσταση της φυσικής λειτουργίας, της διαμήκους συνδεσιμότητας και της οικολογικής ανθεκτικότητας των ποταμών, όπου αυτό τεκμηριώνεται επιστημονικά, είναι τεχνικά εφικτό και υποστηρίζεται κοινωνικά.